Adriaan is verhuisd vanuit het westen naar Overijssel en woont met zijn partner in Oldemarkt. Hij schrijft over zijn ervaringen…
De huwelijks-kar
‘Meneer, meneer!’
Ik draaide me om naar de vrouw die naar me riep en keek haar vragend aan.
‘U heeft mijn karretje.’
Ik keek en zag een meloen liggen, die stond niet op mijn lijstje, dus dat klopte. Ik bood mijn verontschuldigingen aan en ruilde de trolley. Ik wilde mijn weg door de supermarkt vervolgen maar de vrouw bleef staan.
‘Heeft u iets gekocht en het bij mij erin gegooid?’
Ik dacht na.
‘Nee hoor.’
Ze knikte en we gingen verder met de boodschappen. Nou moet ik bekennen dat ik niet echt een structurele klant ben. Andere mensen houden met het opstellen van hun boodschappenlijstje rekening met de route in de winkel. Ze beginnen bij de groenten, slaan daarna rechts af naar het vlees en de broodafdeling en werken dan soepel het hele lijstje en de supermarkt af.
Helaas werkt het bij mij andersom. Enig systeem zit er niet in. Als ik het brood heb en ik ben al bij de zuivel, ontdek ik op mijn lijstje (waarvan ik vaak mijn eigen schrift niet kan lezen) iets wat ik had moeten pakken in het schap van de pasta’s. Ik ren dan terug en gris de vergeten tagliatelle uit het vak en vertrek weer naar de zuivel. Dat heen en weer geloop wordt een aantal keren herhaald. Dat betekend dat ik soms iets op mijn lijstje over het hoofd zie, of terug kom met een twee producten waar ik er maar één nodig heb. Mijn lieve vrouw schudt dan haar hoofd en vraagt bedenkelijk of het allemaal wel goed met mij gaat.
‘Tuurlijk’ roep ik dan, ‘ik ben gewoon chaotisch.’
Maar ik moet toegeven dat het er niet beter op wordt. Laatst ‘ontvoerde’ ik zelfs twee winkel-wagentjes van een andere mensen. Die keken bij de kassa met verbazing naar de dubbelzoute drop en de pot augurken die ze helemaal niet gekocht hadden.
Maar zoals een beroemd voetballer ooit zei, ‘Elk nadeel heeft z’n voordeel’ (of andersom) Daarmee doel ik op het navolgende verhaal. Een goede vriend van mij is op die manier aan zijn partner gekomen. In een onbewaakt ogenblik werden de boodschappenwagentjes ook verwisseld. Bij de kassa hadden ze het pas in de gaten. Toen ze elkaar over de pindakaas, halfvolle melk, de toiletpapieraanbieding en drie komkommers aankeken sloeg de vonk over. Hét schoolvoorbeeld van liefde op het eerste gezicht. Hij was zo in de war dat ie zijn pincode niet meer wist en zij liet een fles slasaus vallen. Er viel nog meer, als een baksteen vielen ze voor elkaar.
Ze stapte samen in de huwelijks-kar, eh.. boot. Sinds die dag was er maar een trolley nodig voor hun boodschappen.
En ik, ik zal wat meer structuur in mijn leven moeten brengen…
Reacties? adr.noordergraaf@planet.nl
