Adriaan’s column

Tee

Als u mij binnenkort op een tractor door het dorp ziet rijden, wees dan niet verbaasd of ongerust, ik ben volledig bevoegd. Nu denken jullie allemaal, waar heeft hij het over! Dat zal ik jullie vertellen.
Recentelijk kreeg ik een brief van de RDW (Rijk Dienst Wegverkeer), daarin las ik dat mijn rijbewijs dreigde te verlopen. Voor as 7 mei moest ik het document in het stadskantoor laten verlengen. In die brief stond keurig vermeld wat ik allemaal mee moest nemen; behalve de som van 37,50 werd ik geacht het oude rijbewijs en een goed lijkende pasfoto te overleggen. Mijn lieve vrouw toverde uit een van haar tassen nog een redelijk lijkende opname tevoorschijn. Met dit hele pakket toog ik, na digitaal een afspraak gemaakt te hebben, naar Steenwijk.
Er zat een dame achter het loket die mij welwillend te woord stond. Maar toen ik haar het fotootje gaf, begon ze bedenkelijk te kijken en gaf het ding terug. Nou weet ik dat ik geen adonis ben, maar zo afstotend ben ik toch ook weer niet. Toen ik dat naar voren bracht, vertelde de ze dat het niet over de afbeelding ging, maar over de kwaliteit; er zaten krassen op die foto en was dus niet voor het document te gebruiken. Maar, er was een oplossing, in de hoek van de hal stond een apparaat waar je voor de somma van zes euro pasfoto’s kon maken.
Dus holde ik met de zes euro naar het hokje waar je op een verstelbaar krukje plaats kon nemen om de foto te maken. Het bleek dat het ding uitgerust was met een sprekende computer. Toen ik ging zitten en het geld in de gleuf had gestopt, hoorde ik een vrouwenstem die begon te lachen toen ze mij zag. “Moet ik daar een foto van maken?” riep ze. Ik legde uit waarom ik daar zat en ze antwoordde dat ze haar best zou doen, maar niets kon garanderen. Het was nog een heel gedoe, want je moest precies in het midden en precies op de goede hoogte gaan zitten. De ingeblikte dame zei me dat ik mijn oren bloot moest maken. Ik verstond iets heel anders en moest terstond blozen. Dat was ook niet goed, want het bleek een kleurenfoto te worden. Toen moest mijn brilletje af, dat weigerde ik, want zonder dat brilletje zie ik er helemaal niet uit.
Toen ik eindelijk klaar zat, begon mijn neus te kriebelen en ik kon een enorme niessalvo niet voor me houden. Dat liet, vrees ik, een smerig spoor na op het ruitje waar de camera achter zat. De computerdame was daar niet blij mee, ik kreeg ongezouten op mijn kop en moest met een tissue het venstertje reinigen alvorens we met het hele gedoe verder konden gaan. Het duurde een hele tijd en ik zag uit mijn ooghoeken dat de baliedame met haar vingers ongeduldig op de lessenaar trommelde.
Uiteindelijk is het gelukt en met lood in de schoenen schuifelde ik terug en gaf het resultaat aan de ambtenaar. Het kon er mee door, de opname werd min of meer goed gekeurd.
De verdere afwikkeling ging soepel, en de dame achter de balie wist me ook nog te vertellen dat ik op het nieuwe rijbewijs een T zou krijgen. Dat betekende dat ik met het nieuwe document ook op een tractor zou mogen rijden…

Reacties? adr.noordergraaf@planet.nl