Adriaan’s column

Telefoongesprek

Niet lang geleden hadden wij een probleem met de cv-ketel, geen warm water meer. Toen ik bibberend van de kou onder de douche vandaar kwam, belde ik met de verhuurder die mij doorverwees naar een bedrijf dat gespecialiseerd is in dat soort problemen. Nadat ik het nummer ingetoetst had, hoorde in aan de andere kant een sonore mannenstem die zich meldde met ‘Hallo’. Ik begon het probleem met de ketel uit te leggen, maar hij onderbrak me en zei dat ik een verkeerde aansluiting had. Ik  realiseerde me dat ik het nummer verkeerd had overgeschreven en verontschuldigde me daar voor. De man aan de andere luisterde geduldig naar mijn excuses en verzekerde me dat dit geen probleem was. Het vond het wel interessant om eens met iemand anders te spreken. Ik begreep daar niets van en hij begon me dingen te vragen, wie ik was en waar ik vandaan kwam. Dat gebeurde op zo’n vriendelijke en ongedwongen manier, dat ik hem gewoon antwoordde. Ik vertelde dat ik met mijn vrouw in Oldemarkt woonde, in de kop van Overijssel. En dat we het erg naar ons zin hadden. En dat we acht jaar geleden vanuit het Westen hier zijn komen wonen. Op de vraag wat het verschil was tussen daar en hier, zei ik hem dat het hier veel rustiger was, en gemoedelijker. Ook de natuur was hier vele malen indrukwekkender. Desgevraagd liet ik hem weten waar ik me zo al mee bezig hield en wat de activiteiten van mijn vrouw waren.

Toen hij vroeg of we kinderen hadden, ontkende ik dat en vond, dat ik hem, op mijn beurt ook wel eens wat vragen kon stellen. Wat deed hij en waar kwam hij vandaan? Hij woonde in Den Haag en ik merkte op ik daar ook een tijdje woonde en wel op kamers in Bezuidenhout. Daar woonde hij niet zo ver vandaan. Nee, niet op kamers, zei hij.

Op mijn vraag wat zijn beroep was, zei hij dat dit wat moeilijk uit te leggen was, hij had een publieke functie en een druk leven. Ik vond dat een beetje vaag en wilde wat meer uitleg. Maar hij verzekerde me dat hij niet meer kon vertellen, misschien dat ik het later wel zou begrijpen. Ook hij was getrouwd en had drie dochters, de oudste was 15, de middelste 14, en de jongste 12.

Zijn vrouw en hij werkten allebei, dus hadden ze constant een oppas die de kinderen in de gaten hield. Ik vroeg hem of hij wel eens in Oldemarkt was geweest? Nee, zei hij. Ik raadde hem aan om dat zeker eens te doen. Het is een mooi dorp in een prachtige omgeving.

Hij zou dat zeker in overweging nemen, toen zei hij dat ie op moest hangen en vroeg me vriendelijk of ik zijn nummer geheim wilde houden.

We verbraken de verbinding en ik vroeg me af wie ik nou toch aan de lijn had gehad? Wie was deze vriendelijke meneer?

Heeft iemand een idee?

 

Reacties? adr.noordergraaf@planet.nl